Ryby bez moralności

Wczorajsza pogoda była naprawdę do dupy: wiało przerazliwie, a śnieg napierdzielał z nieba. Teoretycznie mogłabym wyjść na spacer, bo pół godzinki świeżego powietrza jest zawsze małym krokiem ku zdrowiu i lepszemu samopoczuciu. No, ale mój Stary miał lepszy plan pt. Operacja akwarium. Romantyk, kurwa.

Odwlekaliśmy generalne pucowanie tak długo, że muł na dnie miał już dobry centymetr i prawie zaczął żyć własnym życiem. I wczoraj nadszedł ten wiekopomny moment, by się go pozbyć. Zakasałam rękawy, związałam włosy i ubrałam się jak menel, bo rybom to bez różnicy.

Akwarystyczny rozpierdol udało nam się dokończyć dzisiaj, a wczoraj było tak: rośliny we wszystkich możliwych pojemnikach, od garnków po miski na sałatki.

Po tym wszystkim musimy jeszcze posegregować karmy, chemię i cały ten akwarystyczny bajzel. I jak już ogarniemy ten burdel, planuję zrobić zdjęcia rybom i połowę opchnąć, bo jest ich tyle, że zaraz zaamoniaczą wodę i będą pływać we własnych siuśkach.

U nas wszystko się rozmnaża bez problemów - oprócz nas rzecz jasna i Pimpka, który jaj nie posiada. Gdyby ryby można było kastrowac... bo właśnie: najgorsza akcja, jaka nas spotkała to trzy mioty glonojadów pod rząd. Romans naszej parki zaczął się prawie jak w Titanicu, tyle tylko, że nasze ryby kopulowały we wraku statku, który miał być ozdobą, a nie miejscem do baraszkowania.

U glonojadów to samiec pilnuje ikry i to z taki zaangażowaniem, że ludzcy ojcowie powinni brać z niego przykład. Problem w tym, że jak się wykluje 50 sztuk na raz, to większość przeżyje. A każda ryba, która się zbliży do gniazda jest zasysana i tyle ją widziano xD Co więcej, młode glonojady potrafią odgryzać elementy dekoracji. Więc tak... Zaczęły nam demolować wystrój i zabijać inne ryby, co było wchuj wkurwiające. Jednego wywieźliśmy do Polski, a resztę oddaliśmy do sklepu i teraz nie mamy żadnego.

Gupiki i platki (zmienniaki plamiste) to ryby polecane początkującym. Tyle tylko, że obserwowanie ich przypomina oglądanie grupy dzieciaków po solidnej dawce cukru. Chaos, chaos i jeszcze raz chaos. One pływają bez ładu i składu. Ah, no i samce gupików są tak upośledzone, że zalecają się do innych samców, czasem do rośliny, a czasem do kamienia.

A ja marzę o czymś bardziej eleganckim i ciekawszym w obserwacji. Np. Samce gurami budują gniazda z piany i kawałków roslin (widziałam i to było mega super). A niektóre pielęgnice kopią w podłożu tunele jak górnicy, przesuwają dekoracje, podnoszą kamienie i przenoszą swoje dzieci w różne miejsca.

Najfajniejsze są jednak rozydmki. Mieliśmy trzy i to były najcudowniejsze i najbardziej interaktywne rybki ever. Rozdymki rozpoznają twarze i one doskonale pamiętają, kto je karmi. Można je również karmić z pęsety, a podchodząc do szyby, one same podpływają, by się przyglądnąć. Tyle tylko, że rozdymki mają zęby, które cały czas rosną. Jeśli nie dostają twardego jedzenia, trzeba im te zęby przycinać (tak piszą w internetach). Albo załatwić im naturalną szlifierkę w postaci ślimaków. Mają jednak swoje minusy: zjadają narybek i w ogóle lubią podgryzać inne ryby w ramach hobby.

No i tak moje exVitalijki, po dwóch dniach przeklinania, latanie z mopem i rozważania, czy nie rzucić tego wszystkiego w cholerę - skończyliśmy. Muł przestał szpecić dno, a rośliny wreszcie rosną tam, gdzie mają rosnąć. Czy ryby to docenią? Pewnie nie :D i tu proszę bardzo: efekt naszej harówki. Teraz tylko czekać aż rośliny z tyłu urosną i będą robić za tło :)